X
تبلیغات
گروه آموزشی روان شناسی شهرستان دورود

گروه آموزشی روان شناسی شهرستان دورود
علمی ، آموزشی - مقالات روان شناسی - نمونه سوالهای درس روان شناسی سوم دبیرستان چگونگي طراحي سؤالات -  
قالب وبلاگ

عنوان مقاله:

 تأثير ارزشيابي توصيفي بر دانش آموزان در ابعاد بهداشت رواني ، رفتارهاي كلاسي و ...

رحيم سبحاني كارشناس ارشد روان شناسي

 

      در توسعه آموزش و پرورش ملاكهاي متعددي نقش دارند . يكي از مهمترين ملاكها ، شيوه هاي ارزشيابي در آموزش مي باشد . آموزش را مي توان به عنوان فرايند كنش متقابل معلم و دانش آموز تعريف كرد كه به موجب آن تجارب مناسب يادگيري براي رسيدن دانش آموزان به هدف هاي آموزش و پرورش فراهم مي شود . در آموزش و پرورش سنتي ، ارزشيابي به عنوان آخرين حلقه هاي فرايند ياد دهي يادگيري تلقي مي شود كه در پايان دوره آموزش براي جدا كردن دانش آموزان با توانايي هاي يادگيري متفاوت به كار مي رود ، اما بايد ارزشيابي را بخش جدايي ناپذير فرايند ياددهي يادگيري دانست كه همراه با آموزش و در ارتباط تنگاتنگ با آن ، به گونه اي مستمر انجام مي گيرد و به جاي تأكيد بر طبقه بندي دانش آموزان و مقايسه آنان با يكديگر ، هدايت يادگيري آنان را مركز توجه خود قرار مي دهد .

       ارزشيابي چيست ؟

ارزشیابی در آموزش و پرورش تعاریف متعددی دارد.

1-کرونباخ ( cronbach) ارزشیابی را جمع آوری و به کار گیری اطلاعات در جهت اتخاذ تصمیم برای یک برنامه آموزشی تعریف می کند. ( شیرازی،علی، ص 236)

2- بی بای ( Beeby) ارزشیابی را فراگرد جمع آوری و تفسیر منظم شواهدی که در نهایت به قضاوت ارزشیابی نظر به این که به اقدام شخصی بیانجامد ، می داند. ابعاد این تعریف : جمع آوری شواهد ، تفسیر ، قضاوت و تصمیم گیری است. ( شیرازی ، علی ،ص 236)

3- استا فل بیم( stuffle beam) ارزشیابی رافرایند، تعیین کردن ( Delineating) ، به دست آوردن ( Obtaining) و فراهم ساختن ( Providing) اطلاعات مفیدی برای قضاوت در تصمیم گیری ها تعریف کرده است .

به طور كلي ارزشیابی به یک فرآیند نظام داربرای جمع آوری، تحلیل وتفسیرا طلاعات گفته می شود به این منظور که تعیین می شود آیا هدف های موردنظر تحقق یافته اند یادرحال تحقق یافتن هستند وبه چه میزانی.

انواع ارزشیابی

الف : اسکریون ( scriven) ارزشیابی ها را بر دو نوع ارزشیابی پایانی و تکوینی تقسیم می کند.

1- ارزشیابی پایانی ( sammative Evaluation) : ارزشیابی که در مدارس متداول است و شامل ارزشیابی آخر سال یا دوره دانش آموزان برنامه یا روند آموزشی است.

مهمترین نقص ارزشیابی پایانی ماهیت مقطعی بودن آن است ، لذا قادر نیست اصلاحات یا تغییرات ضروری را در طول سال یا برنامه در جهت بهبودی و بهسازی فعالیتها ایجاد کند.

2- ارزشیابی تکوینی یا مستمر ( Formative Evluation) : در این ارزشیابی اطلاعات به طور مداوم جمع آوری و مورد استفاده قرار می گیرد و نیاز به بازخورد های فردی محیطی دارد تا بتواند تصمیم گیری های لازم را در جهت افزایش اثر بخش برنامه ها یا فعالیتهای آموزشی اتخاذ کند. این نوع ارزشیابی بیشتر به فراهم آوردن اطلاعات برای بهبودی کار تاکید دارد.

ب : استافل بیم ارزشیابی را در چهار نوع بیان می کند.

1-ارزشیابی زمینه 2- ارزشیابی درونداد 3- ارزشیابی فر آیند 4-ارزشیابی برونداد

1.       ارزشیابی زمینه ( Context Evaluation) : هدف این ارزشیابی فراهم ساختن یا ارائه یک منطق برای تعیین اهداف است. برای رسیدن به آن محیط شرایط واقعی و مشکلات موجود بایستی بررسی شوند و تصمیماتی مبتنی بر اصلاح شرایط و مشکلات اتخاذ گردد تا نیل به اهداف مورد نظر را میسر سازد.

2.       ارزشیابی درونداد ( Input Evaluation) : این نوع ارزشیابی در ارتباط با چگونگی استفاده از منابع برای نیل به اهداف برنامه است شامل ارزشیابی توانایی های سازمان ، استراتژی هایی در جهت نیل به اهداف برنامه و طراحی یک استراتژی اجرایی عملیاتی گردد.

3.       ارزشیابی فر آیند ( Process Evaluation) : به باز خورد های دوره ای خصوصا شناسایی نقص درونداد ها در حین اجرای برنامه مربوطه است.

4.       ارزشیابی برونداد( Product Evaluation) : به سنجش نتایج می پردازد که نه تنها در آخر بلکه بر حسب ضرورت در فواصل برنامه صورت می گیرد.

ارزشیابی پیشرفت تحصیلی ( Academic achevement evaluation): ارزشیابی پیشرفت تحصیلی عبارت ازسنجش عملکرد یادگیرندگان ومقایسه نتایج حاصل باهدفهای آموزشی ازپیش تعیین شده به منظور تصمیم گیری دراین باره که آیا فعالیت های آموزشی معلم و کوششهای یادگیری دانش آموزان یا دانشجویان به نتایج مطلوب انجامیده اند و به چه میزانی.

ارزشیابی آغازین( Preassessment) : نخستین ارزشیابی معلم که پیش از فعالیت های آموزشی او به اجرا در می آید ارزشیابی آغازین نامیده می شود.

ارزشیابی تکوینی یا مستمر ( Formative evaluation): آن چه عمدتا به منظور کمک به اصلاح موضوع مورد ارزشیابی یعنی برنامه یا روش آموزشی ، مورد استفاده قرار می گیرد ، ارزشیابی تکوینی نام دارد.

ارزشیابی تشخیصی (Dignostic evaluation) : نوعی از ارزشیابی تکوینی است که با هدف تشخیص مشکلات یادگیری دانش آموزان در یک موضوع درسی به کار میرود و معمولا در جریان آموزش انجام می گیرد.از طریق ارزشیابی تشخیصی می توان معاومات و مهارتهای لازم دانش آموزان را برای ورود به مطالب جدید تشخیص داد ونیز معیاری است برای سنجش رفتار ورودی دانش آموزان که به کمک آن می توان نقطه شروع فعالیت های آموزشی را مشخص کرد .

ارزشیابی تراکمی یا پایانی( Summative evaluation) : در ارزشیابی تراکمی تمام آموخته های دانش آموزان در طول یک دوره آموزشی تعیین می شوند و هدف آن نمره دادن به دانش آموزان و قضاوت درباره اثر بخشی کار معلم و برنامه درسی با یکدیگر است. به وسیله این ارزشیابی می توان یاد گیری های متراکم دانش آموزان را در طول یک دوره آموزشی اندازه گیری کرد و چون معمولا در پایان دوره آموزشی به عمل می آید به آن ارزشیابی پایانی نیز می گویند.

      ارزشيابي توصيفي الگوي كيفي است كه تلاش مي كند به عمق و كيفيت يادگيري همه جانبه دانش آموزان توجه نمايد ، و توصيفي از وضعيت يادگيري آن ها ارئه دهد كه موجب بهبود ، اصلاح و توسعه مهارت ها، دانش ها و نگرش هاي دانش آموزان مي شود .

اجراي ارزشيابي توصيفي داراي اهدافي به شرح زير است :

-        بهبود كيفيت يادگيري

-        فراهم نمودن زمينه مناسب براي حذف فرهنگ نمره گرايي .

-        افزايش بهداشت رواني محيط ياددهي يادگيري .

-        كاهش اتلاف سرمايه هاي انساني و مادي ناشي از تكرار پايه .

-        كاهش آسيبهاي عاطفي و اجتماعي ناشي از تكرار پايه . 

-        ...

     

      منظور از روش هاي توصيفي درارزشيابي توجه به رويكردي است كه در آن معلم تغييرات و تحولات ايجاد شده در دانش آموزان را با فنون متفاوت بررسي كرده و به صورت مشروح بر اساس  شاخص هاي پيشرفت و يا اهداف از پيش تعيين شده به اطلاع دانش آموزان و والدين آنان مي رساند .

      بررسي نظام ارزشيابي كشورهاي مختلف جهان نشان مي دهد استفاده از كارنامه توصيفي امري رايج و داراي سابقه اي طولاني است . در كشور فرانسه روش نمره گذاري با استفاده از طيفي با عبارات توصيفي : بالاتر از استاندارد ، مطابق استاندارد ، ناسازگار با استاندارد و . . . مي باشد . در آلمان شش مقوله و يا طيف و در ژاپن استفاده از پنج مفهوم همراه با جملات توصيفي است . خلاصه اينكه در بسياري از كشورهاي مختلف جهان، كارنامه فقط نمرات خام را شامل نگرديده و تمامي فعاليتها و مهارت ها و نگرش كودك ، توصيف و ارزشيابي مي شود . ارائه نمره صرف ضمن ايجاد رقابت و اضطراب ، يادگيري و پيشرفت تحصيلي دانش آموزان را تحت الشعاع قرارداده و با ايجاد افسردگي ، بخش زيادي از منابع و استعدادهاي با لقوه انساني و اقتصادي را تلف مي نمايد . برخورد معلمان و والدين و ارزش بيش از حد قائل شدن به امتحان و تكرار بيهوده آن و استفاده ابزاري از آن باعث ايجاد دلسردي از تعليم و تربيت مي شود .

ارزشيابي تحصيلي، فعاليتي است كه معلم، در جريان تدريس خود انجام مي دهد. اين فعاليت، شامل جمع آوري اطلاعات و داوري درباره وضعيت يادگيري و پيشرفت دانش آموز است. جمع آوري اين اطلاعات  از طريق شيوه هاي مختلف صورت مي پذيرد و نيازمند كسب مهارت و دانش كافي در اين زمينه است. معلم بايد با استفاده از نتايج حاصل از سنجش و ملاحظه اهداف و انتظارات آموزشي درباره وضعيت فرد، داوري كرده، ضعفها و قوتهاي دانش آموز را مشخص كند و براي بهبود فعاليتهاي يادگيري به او توصيه هايي را ارائه دهد.

متأسفانه فرآيند سنجش و ارزشيابي در كشور ما، مطابق عرف، فقط شامل ارزيابي مجموعي يا نهايي است كه در پايان دوره آموزشي به منظور تشخيص پيشرفت تحصيلي و رتبه بندي صورت مي گيرد. در اين روش تمامي تلاش معلم، دانش آموز، والدين و كل نظام آموزشي معطوف به آزمونهاي نهايي و نمره آنهاست و ماحصل همه زحمتها در يك عدد يك يا دو رقمي خلاصه مي شود. اين نمره، نه تنها ملاك قضاوت وتصميم گيري درخصوص دانش آموز است، بلكه به نوعي ارزشيابي از عملكرد معلم، مربي، مدير و والدين و نظام آموزشي، تلقي مي شود. ترديدي نيست كه نتايج حاصل از اين گونه تصميم گيري ها دقيق نبوده، ممكن است عواقب ناگواري به همراه داشته باشد؛  به عبارت ديگر به جاي آنكه نظام ارزشيابي و اندازه گيري در خدمت آموزش و رشد و توسعه دانش فراگيران و معلمان قرار گيرد، فرآيند تدريس و يادگيري در خدمت نظام سنجش و آزمون در آمده است و ملاك قضاوت در مورد عملكرد نظام و دانش آموز در يك مقياس صفر تا بيست خلاصه مي شود. ازاين رو رد كشور ما بايد فرهنگ ياد دهي يادگيري تغيير كند تا در آموزش و پرورش و پرورش تحول صورت گيرد . ارزشيابي بايد در خدمت فرايند يادگيري قرار گيرد . هدف اساسي ارزشيابي توصيفي يا كيفي ، بهبود كيفيت يادگيري و ارتقاي سطح بهداشت رواني محيط ياددهي يادگيري است .

ارزشيابي پيشرفت تحصيلي به نمره دادن و صدور گواهينامه خلاصه نمي شود بلكه يكي از اهداف اصلي آن كمك به معلم در بهبود شيوه هاي آموزشي خود و رفع نواقص يادگيري دانش آموزان است، در صورتي كه ارزشيابي صحيح و مناسبي صورت نگيرد. تبعاتي همچون كاهش علاقه به يادگيري، افزايش اضطراب امتحان، بروز رفتارهاي منفي در دانش آموزان، هدر رفتن سرمايه هاي مادي و انساني، افزايش نرخ مردودي و تكرار پايه، اختلال در رشد عاطفي دانش آموزان، از ميان رفتن خلاقيت و... را در پي خواهد داشت، بنابراين مشاهده دانش آموزان در كلاس درس، آزمايشگاه و ساير موقعيت هاي پرورشي، استفاده از گفتگوهاي غير رسمي و مصاحبه، بررسي كارهاي علمي دانش آموزان، اجراي آزمونهاي مختلف و... از مهمترين فعاليتهاي آموزشي معلمان قلمداد مي شود...

ارزشيابي توصيفي الگويي كيفي است كه تلاش مي كند به جاي كمي نگري از طريق توجه به معيارهاي درسي و آموزشي به عمق و كيفيت يادگيري دانش آموزان توجه كند و تبيين و توصيفي از وضعيت آنان ارايه دهد.

دفتر ارزشيابي تحصيلي و تربيتي سابق، با توجه به رويكردهاي جديد ارزشيابي، پس از مطالعات فراوان و در پاسخ به رأي صادره در جلسه 674 مورخ 2/5/81 شوراي عالي درخصوص تبديل مقياس كمي (20 _ 0) به مقياس كيفي، طرح ارزشيابي توصيفي را ارائه داد.

اين طرح، الگويي كيفي است كه تلاش مي كند بر خلاف الگوهاي رايج ارزشيابي، به جاي كمي نگري از طريق توجه به معيارهاي برنامه درسي و آموزشي به عمق و كيفيت يادگيري دانش آموزان توجه كند و توصيفي از وضعيت آنها ارائه دهد و ارزشيابي را در خدمت آموزش و يادگيري قرار دهد تا بر اين اساس بتواند اعتماد به نفس را در دانش آموز تقويت كرده و باعث پرورش تفكر منطقي و خلاقانه در او گردد .

مهمترين ويژگيهاي الگوي ارزشيابي توصيفي عبارت است از:

_ توجه به تنوع و تغيير مقياس سنجش

_ توجه به يادگيري دانش آموز

_ توجه به تنوع و تغيير ابزارهاي ارزشيابي

_ توجه به انتظارات برنامه درسي

_ توجه به اهميت سازگاري اجتماعي در كنار پيشرفت تحصيلي

_ توجه به اهميت بهداشت رواني در فرآيند ياددهي _ يادگيري

_ توجه به حيطه هاي مختلف يادگيري

اين طرح با مد نظر قرار دادن ويژگيهاي فوق، همراه با ايجاد تغييرات بنيادي در نظام موجود ارزشيابي تحصيلي تهيه شد. اين تغييرات عبارتند از:

 

تغيير مقياس فاصله اي (20 _ 0) به مقياس ترتيبي (در حد انتظار _ نزديك به انتظار _ نيازمند به تلاش بيشتر):

در طول ساليان دراز، نمره 20 بسيار مورد احترام و توجه بوده است و معلمان ما نتايج آزمونها را براساس آن به دانش آموزان و والدين بازخورد داده اند. كه همين امر باعث رقابت نامطلوب شده است. مقياسهاي ترتيبي كمتر ايجاد رقابت مي كند و مشكلات نمره هاي كمي را ندارد؛ زيرا با مقياسهاي ترتيبي و بازخوردهاي توصيفي دانش آموزان، ديگر نگران كسب نمره نيستند. آنها به دنبال شناخت اشتباه خود در فعاليتهاي يادگيري هستند. والدين نيز از فرزندانشان نمره نمي خواهند و به جاي اينكه از آنان بپرسند امروز چند گرفته اي؟ مي پرسند: امروز چه ياد گرفته اي؟ تغيير مقياس فاصله اي به مقياس ترتيبي، يعني حذف يكي از عوامل استرس آور در كلاس درس.

 

تغيير تأكيد از ارزشيابي پاياني به ارزشيابي تكويني

در نظام آموزش سنتي رايج در كشور ما، معلمان سعي مي كردند از طريق ارزشيابي پاياني، نتايج يادگيري دانش آموزان را به شكل نمره گزارش دهند و توجهي به چگونگي يادگيري و بهبود آن نداشتند. در ارزشيابي توصيفي معلم، ارزشيابي را در خدمت آموزش قرار مي دهد؛ به عبارت ديگر تلاش مي كند كه ارزشيابيهاي او به يادگيري بهتر منجر شود. به همين دليل در فرآيند يادگيري ضعفها و قوتهاي يادگيري دانش آموز براي برطرف كردن و بهبود بخشيدن بررسي مي شود.

 

تنوع بخشي به ابزارهاي جمع آوري اطلاعات

در شيوه سنتي رايج، اطلاعات عمدتاً از طريق آزمونهاي مواد _ كاغذي (امتحان) و پرسشهاي كلاسي جمع آوري مي شد. اما در طرح ارزشيابي توصيفي، ابزارهاي جمع آوري متنوع شده اند و علاوه بر آزمونهاي مواد _ كاغذي و پرسشهاي كلاسي ابزارهاي ديگري مانند پوشه كار، روشهاي ثبت مشاهده، تكاليف درسي و آزمونهاي عملكردي نيز مورد استفاده قرار مي گيرند. اساس كار در تنوع بخشي به ابزارهاي گردآوري اطلاعات از وضعيت يادگيري دانش آموز، واقعي تر كردن اطلاعات است كه همان مشاهده كودك در حين فعاليت و بررسي آثار و محصولات يادگيري است.

 

تغيير در ساختار كارنامه:

در طرح ارزشيابي توصيفي كارنامه تحصيلي «گزارش پيشرفت» نام گرفته است. در گزارش پيشرفت توضيحات مفصل تر و عميق تر به شكل توصيفي در خصوص رشد و پيشرفت دانش آموز به والدين ارائه مي شود. همچنين در اين گزارش تنها به وضعيت درسي صرف توجه نمي شود، بلكه به ابعاد عاطفي، جسمانــي و اجتماعـــي دانش آموز نيز توجه شده است. توصيه هاي ارائه شده در اين گزارش نيز باعث مي شود والدين دريابند كه كودكشان احتمالاً در چه بخش از انتظارات آموزشي، مشكلاتي دارد و براي بهبود عملكرد تحصيلي فرزندشان چه بايد بكنند.

 

تغيير در مرجع تصميم گيرنده درباره ارتقاء دانش آموزان

در نظام سنتي ارزشيابي تحصيلي، تصميم گيري درباره ارتقاء دانش آموز به نمره هاي پاياني او بستگي دارد. در اين نظام طبق شرايطي كه از پيش تعيين شده است و بر اساس نمره هاي كسب شده مشخص مي شود كه آيا دانش آموز مي تواند به پايه بالاتر ارتقاء يابد، يا اينكه بايد تكرار پايه نمايد. اين تصميم گيري را حتي در سالهاي اخير به عهده رايانه گذاشته اند و رايانه به راحتي مشخص مي كرد كه فردي اجازه ارتقاء دارد يا خير!!

در الگوي ارزشيابي توصيفي به دليل اينكه اطلاعات جمع آوري شده متنوع و شامل داده هاي كمي و كيفي است، تحليل و تركيب اين داده ها و تصميم هاي آموزشي مبتني بر آن، از جمله تصميم گيري درباره ارتقاء يا عدم ارتقاء دانش آموزان به عهده معلم و شوراي مدرسه است. در اين الگوي ارزشيابي، به معلم اختيار تصميم گيري تفويض مي شود؛ زيرا وي لايق ترين فردي است كه مي تواند درباره دانش آموز تصميم بگيرد.

 

توجه همه جانبه به تمامي جنبه هاي رشد

در الگوي ارزشيابي توصيفي، علاوه بر رشد بُعد عقلاني دانش آموز، به جنبه هاي ديگر رشد، از جمله بعد اجتماعي، عاطفي و جسماني نيز توجه شده است. معلم در طول سال با مشاهده رفتار و عملكرد دانش آموز گزارشي را از وضعيت او در حيطه هاي ذكر شده به شكل توصيفي، ارائه مي دهد. اين گزارش بايد دقيق و حساب شده باشد و به دور از اغراق، از الفاظ و كلمات مثبت استفاده شود.

دقت در رعايت نكات بهداشتي _ كسب عادتهاي مطلوب جسماني _ همكاري با ديگران _ عمل به قوانين مدرسه _ احترام گذاشتن به ديگران _ شركت در مباحث و گفتگوها و... از جمله انتظاراتي است كه در الگوي ارزشيابي توصيفي در زمينه توجه به حيطه هاي گوناگون رشد شخصيتي دانش آموز، مطرح شده است. انتظاراتي كه در نظام سنتي، كاملاً ناديده انگاشته شده.

براي كيفيت بخشي به فعاليت هاي مرتبط با ارزشيابي پيشرفت تحصيلي دانش آموزان در ابعاد بهداشت رواني و توجه به رفتارهاي كلاسي و غيره بايد به اصولي توجه كرد . اين اصول بايد متناسب با تأمين بهداشت روان دانش آموزان و تلاش آنان در جهت رسيدن به اهداف مورد نظر  تدوين شود .

پاره اي از اصول مورد نظر به شرح زير است :

-     ارزشيابي دانش آموزان بايد به عنوان بخش جدايي ناپذير فرايند ياددهي يادگيري و نه به عنوان نقطه پاياني آن ( ارزشيابي تراكمي ) تلقي شود .

-     هدف غايي ارزشيابي ، اصلاح و بهبود فرايند ياددهي يادگيري است و نتايج ارزشيابي ها بايد در اصلاح برنامه ها و روش ها مورد استفاده قرار گيرد .

-        در ارزشيابي بايد تناسب و هماهنگي بين هدف ها ، محتوا و روش هاي ياددهي يادگيري مربوط به درس مورد توجه قرار گيرد .

-        در طراحي و اجراي برنامه هاي ارزشيابي بايد به آمادگي هاي جسماني ، عقلي ، عاطفي ، و رواني دانش آموزان  توجه شود .

-     در ارزشيابي بايد شرايطي فراهم شود كه دانش آموز نيز بتواند از يادگيري ها و عملكردهاي خود ( خود ارزشيابي ) و دانش آموزان ديگر ارزشيابي كند .

-        در ارزشيابي بايد به فرايند هاي فكري كه به توليد پاسخ انجاميده است ، توجه كرد .

-        در روش ارزشيابي ، بايد با تأكيد بر روش حل مسأله ، زمينه رشد و شكوفايي دانش آموزان را فراهم كرد .

-     ارزشيابي بايد به گونه ايسازماندهي و اجرا شود كه موجب خدشه دار شدن حقوق ، تعاملات انساني ، اعتماد به نفس و سلامت رواني دانش آموز يا معلم نگردد .

-        در انجام ارزشيابي پيشرفت تحصيلي بايد به تفاوت هاي فردي دانش آموزان توجه شود .  

     از اين رو تعليم و تربيت بايد متوجه رشد همه جانبه فرد در زمينه هاي بدني ، عقلاني ، اجتماعي و عاطفي باشد و با توجه بيش از حد به يك بُعد ، ابعاد ديگر را مورد غفلت قرار ندهد . در چنين نظام تعلم و تريتي ، ارزشيابي توصيفي داراي پويايي و جامعيت است و به تمامي ابعاد شخصيت كودك و نوجوان توجه مي كند

      در پايان بايد به اين نكته توجه كرد كه با وجود سودمندي هاي بسياز زيادي كه ارزشيابي توصيفي در ابعاد مختلف بهداشت رواني و توجه به تماميت دانش آموزان از جنبه هاي مختلف دارد ، اما اگر به صورت عملياتي و منطبق بر اصول علمي به آن توجه نشود ، محكوم به شكست خواهد بود . بايد جهت اجراي دقيق اين طرح ، امكانات مختلف آموزشي ، پرورشي و فيزيكي مهيا گردد ، و معلمان و والدين آگاهي هاي لازم را در اين زمينه كسب نمايند .   

 

فهرست منابع

-        بيابانگرد ، اسماعيل ( 1380 ) روشهاي پيشگيري از اُفت تحصيلي ؛ انتشارات انجمن اوليا و مربيان ، تهران

-     حسين زاده ، فتح ا... (1380 ) آسيب شناسي نظام ارزشيابي پيشرفت تحصيلي دانش آموزان ؛ انتشارات سازمان پژوهش و برنامه ريزي آموزشي ، تهران

-        سياسي ، علي اكبر (1370 ) روان شناسي شخصيت ؛ انتشارات دانشگاه تهران

-        سيف ، علي اكبر (1376 ) اندازه گيري و سنجش در عتوم تربيتي ؛ انتشارات دانشگاه پيام نور ، چاپ دهم

-        سيف ، علي اكبر (1368 ) روان شناسي پرورشي ؛ انتشارات آگاه ، چاپ چهارم ، تهران

-     حيدري ، شعبان (1375 ) تأثير اجراي ارزشيابي تكويني بر افزايش پيشرفت تحصيلي سال اول دبيرستان هاي نظام جديد منطقه فريدون كنار  ، پايان نامه ، دانشگاه عتامه طباطبايي

-        بني اسد ، حسين (1384 ) آشنايي با طرح ارزشيابي توصيفي ؛ انتشارات آزمون نوين

-        رستگار ، طاهره (1382 ) ارزشيابي در خدمت آموزش ؛ انتشارات مؤسسه فرهنگي منادي تربيت

-        سايت هاي مختلف اينترنت

 

 

 

 

 

 

 

 

[ پنجشنبه یازدهم بهمن 1386 ] [ 10:3 ] [ رحیم سبحانی ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

با سلام و عرض ارادت .سعي ما بر اين است كه در اين وبلاگ در حد امكان فعاليتهاي مرتبط با علم روان شناسي، سؤالات كتاب درسي ، مقالات علمي و ... را به اطلاعرهمكاران محترم و دانش آموزان برسانيم .باعث خرسندي است اگر ما رابا پيشنهادات و انتقادات سازنده از محتواي مطالب اين وبلاگ ياري فرماييد.
با سپاس فراوان - رحیم سبحانی
امکانات وب

キラキラブログパーツ

[PR] 好きな文章でタイピング!

روزشمار محرم عاشورا